بعد چند سال اومدم یه سر به اینجا زدم. عجیبه که هنوز پسورد این وبلاگ مزخرف رو یادم بود. واقعا چه احمقی بودم که میرفتم با بقیه دوست میشدم یا فاز برمیداشتم که اره داوش سونیک فنم و اینا. تنها خوبی ای که این سونیک فنا برام داشتن ارتیست کردنم بود که فکر کنم تو بینشون فقط من و یکی دو نفر دیگه ارت رو ادامه دادیم. اونای دیگه هم ازین انیمه های چصکیوت میکشیدن وقتی بهش فکر میکنم میخوام بالا بیارم..